وقتی قرار است دانشگاه فقط محل تولید دانش نباشد و بخشی از مسائل واقعی جامعه و صنعت را نیز حل کند، دیگر نمی‌توان ظرفیت‌های علمی، فناورانه و انسانی آن را جدا از یکدیگر و در محدوده هر واحد دانشگاهی دید. ممکن است مسئله‌ای در یک منطقه شناسایی شود، اما توان حل آن در همان منطقه وجود نداشته باشد؛ در چنین شرایطی، ظرفیت یک استاد، یک تیم فناور یا یک مرکز رشد در نقطه‌ای دیگر از کشور می‌تواند به راه‌حل همان مسئله تبدیل شود. دانشگاه آزاد اسلامی با راه‌اندازی سامانه جامع فعالان زیست‌بوم فناوری و نوآوری، می‌خواهد چنین شبکه‌ای را شکل دهد؛ شبکه‌ای که در آن عرضه‌کنندگان فناوری، تقاضا‌های واقعی صنعت و جامعه، سرا‌های نوآوری، مراکز رشد، دفاتر ارتباط با صنعت، استادان و دانشجویان به یکدیگر متصل شوند و مسائل پس از شناسایی و راستی‌آزمایی، در سطح منطقه، استان یا کشور برای حل‌شدن به جریان بیفتند.
این تغییر رویکرد البته به سامانه محدود نمی‌شود. قرار است ارزیابی و رتبه‌بندی سرا‌های نوآوری نیز بیش از گذشته بر میزان مسئله‌شناسی، تیم‌سازی، درگیرکردن استادان و استفاده از ظرفیت‌های مختلف دانشگاه استوار شود و ورود و به‌روزرسانی اطلاعات نیز به‌صورت مستمر و برخط انجام گیرد. در سوی دیگر، ارتباط با صنعت قرار است از یک همکاری موردی فراتر برود؛ از طراحی و ساخت یک دستگاه پخت تایر با طراحی بومی برای «ایران‌تایر» تا برنامه‌ریزی برای ایجاد مرکز تحقیقات مشترک و ورود حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ دانشجو به مسیر طرح پویش و کارآموزی، نمونه‌هایی از مسیری است که دانشگاه برای پیونددادن توان علمی خود با نیاز‌های واقعی صنعت دنبال می‌کند.
در گفت‌وگو با حامد افشاری، معاون تحقیقات، فناوری و نوآوری دانشگاه آزاد اسلامی، ابعاد این رویکرد جدید، جزئیات سامانه جامع فعالان زیست‌بوم فناوری و نوآوری، نحوه راستی‌آزمایی و استفاده از اطلاعات، آینده رتبه‌بندی سرا‌های نوآوری، همکاری‌های فناورانه با صنعت، برنامه مشترک با «ایران‌تایر» و «باسلام» و همچنین مأموریت‌های فناورانه استان‌ها را بررسی کرده‌ایم که در ادامه متن آن را از نظر می‌گذرانید.
در ابتدا می‌خواهیم درباره سامانه جامع فعالان زیست‌بوم فناوری و نوآوری دانشگاه آزاد اسلامی (اینولند) صحبت کنیم. اصلی‌ترین هدف دانشگاه از راه‌اندازی این سامانه چیست و قرار است مشخصاً چه مسئله‌ای را حل کند؟
این سامانه، سامانه عرضه و تقاضا است. باتوجه‌به اینکه دانشگاه به سمت مسئله‌محوری گام برمی‌دارد و به دنبال حل مشکلات جامعه است، موضوع این است که در هر منطقه و در هر واحد دانشگاهی، تقاضا‌ها و عرضه‌های فناوری آن منطقه در این سامانه ثبت شود. البته سامانه‌های زیادی در این زمینه وجود دارند، اما باتوجه‌به پراکندگی دانشگاه آزاد اسلامی، این سامانه یک مزیت دارد و آن این است که کارشناسان خودمان در هر منطقه، این تقاضا‌ها و عرضه‌های فناوری را راستی‌آزمایی می‌کنند. یعنی باعث خواهد شد موجودیت و تقاضا‌ها و عرضه‌هایی که در سامانه ثبت می‌شوند، توسط کارشناسان خودمان، یعنی اعضای هیئت‌علمی و کارکنان دانشگاه در آن منطقه، به‌صورت صحیح و درست ثبت شوند.
باتوجه‌به اینکه ما به دنبال این هستیم که دانشگاه به‌صورت شبکه‌ای فعالیت‌های خودش را انجام دهد، مزیت این سامانه این است که مثلاً اگر تقاضایی در یک نقطه وجود داشته باشد و عرضه متناسب با آن در همان منطقه وجود نداشته باشد، این تقاضا می‌تواند توسط عرضه‌ای در منطقه دیگر پاسخ داده شود؛ بنابراین بسیاری از مسائل می‌توانند به‌صورت شبکه‌ای حل شوند. ما تاکنون، باتوجه‌به اینکه دانشگاه مشکلات بسیار زیادی را در مناطق مختلف مورد بررسی قرار داده و حل کرده است، اما بسیاری از این مسائل اگر به‌صورت شبکه‌ای مورد بررسی قرار بگیرند و شبکه‌ای دیده شوند، مسائل بسیار زیادی در کشور قابل‌حل خواهد بود؛ بنابراین این سامانه، سامانه عرضه و تقاضا خواهد بود و در کل کشور جاری و ساری خواهد شد. سرا‌های نوآوری، مراکز رشد و دفاتر ارتباط با صنعت ما در احیای این شبکه نقش مؤثری ایفا خواهند کرد. این موضوع باعث خواهد شد که علاوه بر اینکه دفاتر ارتباط با صنعت ما پروژه‌های خودشان را در مناطق خودشان دریافت می‌کنند، به پروژه‌ها و مسائل سایر نقاط نیز دسترسی داشته باشند و بتوانند این مسائل را به‌خوبی حل کنند.
آیا برای نحوه فعالیت و میزان دسترسی واحد‌ها و گره‌های مختلف این شبکه نیز سازوکار مشخصی در نظر گرفته شده است؟
یک‌سری آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی برای این شبکه خواهیم داشت. نحوه دسترسی و میزان دسترسی به اطلاعات، بر اساس میزان فعال‌بودن این نود‌ها و گره‌هایی که در هر منطقه هستند، خواهد بود. هر گرهی که فعال‌تر باشد، دسترسی آن به اطلاعات بیشتر خواهد بود و به اطلاعات بیشتری از تقاضا‌ها و عرضه‌کنندگان دسترسی خواهد داشت. بنابراین، سامانه، سامانه عرضه و تقاضا خواهد بود. علاوه بر این، دسترسی به اطلاعات مرتبط با صنایع، شهرک‌های صنعتی و موارد مشابه نیز به‌مرورزمان در این سامانه و در مناطق مختلف ثبت خواهد شد. در نتیجه، صنایع نیز ارتباط مؤثرتری با دانشگاه برقرار خواهند کرد.
اگر بخواهیم در یک عبارت، ماهیت و کارکرد اصلی این سامانه را توصیف کنیم، می‌توانیم آن را چه بنامیم؟
این سامانه در اصل سامانه بازار فناوری است و عرضه و تقاضا را در نقاط مختلف به یکدیگر همرسانی خواهد کرد. تقاضا‌ها در این سامانه هست؛ یعنی علاوه بر فناوری، از طرف عرضه، ما طرف تقاضا را هم در این سامانه وارد خواهیم کرد؛ بنابراین هم طرف عرضه وجود دارد، یعنی فناوران و فناوری‌هایی که راستی‌آزمایی شده‌اند و هم تقاضا‌های فناورانه‌ای که وجود دارد. فرض کنید کسی می‌گوید که مثلاً قطعه‌ای می‌خواهم که خواص مکانیکی آن به میزان مشخصی افزایش پیدا کند. اما اینکه واقعاً امروز دچار این مشکل است یا اینکه صرفاً دوست دارد این اتفاق بیفتد، ولی در اولویتش نیست، توسط دوستان راستی‌آزمایی می‌شود. مواردی که در اولویت هستند، ثبت می‌شوند. چون اگر موضوعی در اولویت نباشد، بعضی وقت‌ها فرد می‌گوید که این مسئله در اولویت من نیست و آن تقاضا در صف قرار می‌گیرد تا زمانی که در اولویت قرار بگیرد؛ بنابراین، آن دسته از تقاضا‌هایی که در اولویت هستند، ثبت و توسط کارشناسان راستی‌آزمایی می‌شوند. در نتیجه، تیم‌هایی که می‌خواهند روی آن‌ها فکر کنند، برای آن‌ها پروپوزال ارائه دهند و فعالیت کنند، می‌توانند دقیق‌تر روی موضوع فعال شوند و کار را جلو ببرند.
این سامانه چه تفاوتی با سامانه مراکز رشد دارد و چه اطلاعاتی قرار است در آن ثبت شود که در سامانه‌های موجود وجود ندارد؟
سامانه مراکز رشد ما سامانه‌ای است که اطلاعات شرکت‌های مراکز رشد در آن ثبت شده است. ما در اینجا تقاضا‌های هر منطقه و هر واحد را نیز ثبت می‌کنیم. برای مثال، در واحد دزفول، تمام عرضه‌ها، یعنی افرادی که در یک فناوری خاص تبحر دارند و سرآمد هستند، در سامانه ثبت می‌شوند. برای مثال، مشخص می‌شود که یک تیم چنین ظرفیتی دارد. علاوه بر این، تقاضا‌های آن منطقه نیز ثبت می‌شود. مثلاً در همان دزفول، اگر منطقه‌ای در حوزه تصفیه آب، مسائل مربوط به پساب یا موضوعاتی مانند نشست زمین با مشکل مواجه باشد، این مسائل به‌صورت واقعی ثبت می‌شوند و میزان و ابعاد مشکل و اینکه مشکل دقیقاً به چه صورت است، به‌صورت فنی ثبت خواهد شد.
وقتی یک مسئله ثبت شد، فرایند پیداکردن راه‌حل برای آن چگونه دنبال می‌شود؟
وقتی مسئله به‌صورت فنی ثبت شود و تقاضا نیز یک تقاضای راستی‌آزمایی شده باشد، اگر دوستان در همان منطقه بتوانند به آن پاسخ دهند و مسئله را حل کنند که بسیار هم عالی است. اگر نتوانند، موضوع در استان و در نهایت در کشور مطرح خواهد شد و تیم‌هایی که می‌توانند وارد این موضوع شوند، وارد عمل خواهند شد. در نهایت، آن مسئله را به‌صورت کشوری یا منطقه‌ای در دانشگاه آزاد اسلامی حل خواهیم کرد.
باتوجه‌به اینکه اطلاعات این سامانه به‌صورت راستی‌آزمایی شده و بر اساس نیاز‌های واقعی مناطق ثبت می‌شود، آیا این اطلاعات می‌تواند مبنای تصمیم‌گیری دانشگاه درباره حمایت، تخصیص امکانات و همچنین ارزیابی عملکرد واحد‌ها و مراکز قرار بگیرد؟
بله. باتوجه‌به اینکه سرا‌های نوآوری ما میزان مسائلی را که دنبال می‌کنند و نقشی را که در حل مسائل ایفا می‌کنند، موردتوجه قرار می‌دهند و همچنین واحد‌ها، بر اساس دستور رئیس دانشگاه، بر مبنای میزان اثرگذاری در منطقه خودشان و در کشور مورد بررسی قرار خواهند گرفت که چقدر تأثیرگذاری دارند و چقدر در جامعه خودشان اثربخش هستند؛ بنابراین، این اثربخشی بر مبنای حل مسائل خواهد بود. در نتیجه، این موضوع هم در میزان کارکرد خود مسئولان واحد‌ها و مراکز و هم در اثربخشی خود واحد‌ها تأثیرگذار خواهد بود.
چه سازوکار نظارتی برای راستی‌آزمایی اطلاعات پیش‌بینی شده است؟
راستی‌آزمایی در چند سطح اتفاق می‌افتد. هم رئیس مرکز رشد بررسی می‌کند، هم در استان مورد بررسی قرار می‌گیرد و در نهایت، ما نیز در سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی صحه‌ای بر آن می‌زنیم. بعد از آن، اجازه دسترسی داده می‌شود تا اطلاعات منتشر شود؛ بنابراین، حداقل در سه سطح این موضوع بررسی خواهد شد؛ یکی نود یا گره خود منطقه، یعنی همان نقطه‌ای که اطلاعات در آن ثبت شده است، سپس در استان و در نهایت در سازمان مرکزی. پس از بررسی، انتشار اطلاعات صورت می‌گیرد تا سایرین نیز بتوانند به آن دسترسی داشته باشند و از اطلاعات بهره بگیرند.
مهم‌ترین نتیجه‌ای که دانشگاه انتظار دارد به آن دست پیدا کند چیست؟ به عبارت دیگر، قرار است این سامانه چه تغییری در عملکرد دانشگاه ایجاد کند؟
ما در نهایت دنبال این هستیم که طرح‌های برون‌دانشگاهی و میزان تأثیرگذاری واحد‌هایمان به حداکثر خودش برسد. ما سال گذشته نزدیک به ۲۰۰ میلیارد تومان طرح برون‌دانشگاهی داشتیم. دنبال این هستیم که این رقم را توسط اساتیدمان به بالای چندین همت برسانیم. یکی از عملکرد‌ها این است که طرح‌های ارتباط با صنعت ما با این نوع نگاه افزایش پیدا کند. دوم اینکه بتوانیم تعداد هسته‌ها و واحد‌های فناورمان را که توسط اساتید ایجاد می‌شوند، توسعه بدهیم. این موضوع باعث می‌شود وقتی مسائل شناسایی می‌شوند و تمرکز روی مسائل اتفاق می‌افتد، این فعالیت‌ها بتوانند توسعه پیدا کنند و در نتیجه، وقتی کار‌ها افزایش پیدا کند، امکان ایجاد شرکت نیز فراهم می‌شود.
بنابراین، شرکت‌ها و واحد‌های فناوری که اساتیدمان ایجاد می‌کنند، توسعه پیدا خواهند کرد. در نتیجه، همان بحث حل مسئله مطرح است؛ یعنی بتوانیم تعداد مسائلی را که توسط تیم‌ها و واحد‌های فناور خودمان حل می‌شوند، افزایش دهیم. در نهایت، موضوع امیدبخشی به نسل جوانمان نیز مطرح است. آن‌ها بتوانند در کنار اساتید خودشان وارد مسائل شوند و در همین تیم‌ها در کنار اساتید قرار بگیرند و بتوانیم امیدبخشی را در نسل جوان افزایش دهیم.
در کنار راه‌اندازی این سامانه، موضوع رتبه‌بندی سرا‌های نوآوری نیز مطرح است. آخرین رتبه‌بندی سرا‌ها بر اساس چه شاخص‌هایی انجام شده و اساساً چه معیار‌هایی میزان موفقیت و اثربخشی یک سرای نوآوری را مشخص می‌کند؟
ببینید، سرا‌های ما بر اساس رویکرد مسئله‌محوری، هر کدام روی یک مسئله تمرکز پیدا کرده‌اند. مثلاً یک سرای نوآوری روی موضوع مبلمان، یک سرای نوآوری روی کسب‌وکار روستایی یا هر کدام روی یک موضوع خاص تمرکز کرده‌اند؛ بنابراین، اولین بحث ما این است که کارکرد این سرا‌ها در حوزه تمرکزشان به چه میزان بوده است، آیا توانسته‌اند اثربخشی خودشان را در آن حوزه افزایش دهند، چه میزان مسئله در آن حوزه شناسایی کرده‌اند، چقدر توانسته‌اند در آن مسائل ورود داشته باشند و چه میزان تیم‌سازی در آن حوزه اتفاق افتاده است. اینکه دانشکده‌ها و اساتید ما تا چه میزان درگیر مسئله‌ای شده‌اند که سرا در آن حوزه قرار گرفته است نیز جزء مسائل و شاخص‌هایی است که مورد بحث قرار گرفته و در نظام رتبه‌بندی سرا‌ها تأثیرگذار خواهد بود.
در گذشته، شکل فعالیت سرا‌های نوآوری به این صورت بود که مانند مراکز رشد، یک‌سری تیم را در داخل فضا‌های خودشان مستقر کنند. اما بحث ما این است که سرا‌های نوآوری امروز باید از تمام اکوسیستم داخل دانشگاه، مانند کارگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها، مراکز رشد و تیم‌هایی که در مراکز رشد هستند و همچنین اساتید و نخبگان داخل دانشگاه، استفاده کنند. مهم این است که سرا‌ها تا چه میزان توانسته‌اند از این ظرفیت‌ها در راستای موضوعی که موردنظرشان است بهره بگیرند، مشکل را شناسایی کنند و در رأس آن مشکل، تأثیرگذاری خودشان را داشته باشند.
با راه‌اندازی سامانه جامع فعالان زیست‌بوم فناوری و نوآوری، آیا اطلاعاتی که در سامانه ثبت می‌شود مستقیماً مبنای رتبه‌بندی سرا‌های نوآوری قرار خواهد گرفت؟
ما همه اطلاعاتمان و همه نظام‌های رتبه‌بندی‌مان را سامانه‌ای می‌کنیم. ان‌شاءالله در همین سال مالی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ که در پیش داریم، از این به بعد دنبال این هستیم که همه چیز سامانه‌ای جلو برود. حتی فراخوان‌ها نیز سامانه‌ای خواهند شد. مثلاً در مورد هیئت‌علمی فناور، از این به بعد ان‌شاءالله گام‌ها را جلو خواهیم برد و از این مرحله به بعد، به‌صورت فعالانه به دنبال شناسایی هیئت‌علمی فناور خواهیم بود. مثلاً اینکه بگوییم هر کسی از اساتید ما هیئت‌علمی فناور است، بیاید و به ما مراجعه کند، یا دانشجویی که فناور است، بیاید به ما مراجعه کند، دیگر این‌گونه نخواهد بود. ما به‌صورت فعالانه در سامانه، دوستان را شناسایی خواهیم کرد.
اطلاعات به‌صورت آنلاین و مستمر وارد خواهد شد و ما به‌صورت مستمر دوستان را شناسایی خواهیم کرد؛ چه توسط خودمان، چه توسط دانشگاه و چه توسط خود افراد که اطلاعاتشان را در سامانه وارد می‌کنند؛ بنابراین، دیگر این فرایند به‌صورت دوره‌ای و مرحله‌ای نخواهد بود، بلکه به‌صورت مستمر انجام خواهد شد؛ چه در زمینه اساتید فناور، چه هیئت‌علمی فناور و چه نظام رتبه‌بندی.
نمایندگان دانشگاه آزاد اسلامی و «ایران‌تایر» برای راه‌اندازی مرکز تحقیقات مشترک، توسعه فناوری و مهارت‌آموزی دانشجویان گفت‌وگو کردند. در خصوص جزئیات این همکاری‌ها توضیح دهید.
یک دستگاه پخت تایر توسط یکی از اعضای هیئت‌علمی واحد اسلامشهر ما بومی‌سازی شده بود. طراحی این دستگاه از صفر تا صد توسط هیئت‌علمی ما انجام شده بود، بدون اینکه کپی باشد. این دستگاه بر اساس ارتباط با «ایران‌تایر» ساخته شد. برای مرحله تست رفتیم؛ هم از آن خط بازدید کردیم و هم لاستیک‌هایی را که برای اولین‌بار توسط آن دستگاه تولید شده بود، بررسی کردیم. البته این دستگاه باید یک قسمت مکمل دیگر نیز داشته باشد. احتمالاً این بخش در ماه آینده اضافه خواهد شد. یک‌سری تست نیز باید روی لاستیک‌ها انجام شود تا مشخص شود آیا این لاستیک‌ها استاندارد‌های لازم را می‌توانند پاس کنند یا خیر. ان‌شاءالله در ماه آینده، اگر این استاندارد‌ها را پاس کنند، این دستگاه به‌عنوان یکی از دستگاه‌های موردتأیید «ایران‌تایر» قرار خواهد گرفت تا «ایران‌تایر» و همچنین سایر تایرساز‌ها بتوانند از آن استفاده کنند.
دستگاه پخت تایر همیشه وارداتی بوده است. البته چند شرکت دانش‌بنیان نیز دستگاه پخت را با نوع طراحی دیگری ساخته‌اند، اما این دستگاه یک طرح نوآورانه دیگر بود. زمانی که این دستگاه نهایی شود، در ماه آینده با حضور رئیس دانشگاه آزاد اسلامی رونمایی خواهد شد. باتوجه‌به اینکه «ایران‌تایر» در بحث تأمین نیروی انسانی و همچنین در حوزه تحقیقات خودش اظهار تمایل کرد که با دانشگاه آزاد اسلامی یک مرکز تحقیقاتی مشترک داشته باشیم، قرار شد در زمینه جذب نیرو و توانمندسازی هم نیرو‌های خودشان و هم نیرو‌های جدیدی که می‌خواهند جذب کنند، با دانشگاه مسیری را طی کنیم. در این زمینه یک‌سری تفاهمات انجام شد که ان‌شاءالله این تفاهمات دنبال خواهد شد تا بتوانیم این موضوع را در «ایران‌تایر» به‌صورت فعال پیش ببریم و ان‌شاءالله بتواند مثمرثمر واقع شود.
این دستگاه چه میزان از نیاز صنعت تایر را پوشش می‌دهد و نمونه داخلی آن چه مزیت‌هایی نسبت به نمونه‌های خارجی دارد؟
اتفاقاً نمونه داخلی، طراحی کاملاً بومی دارد و هیچ کپی‌برداری در آن صورت نگرفته است. یکی از ویژگی‌های این دستگاه و نوآوری آن این است که می‌توان با آن، لاستیک‌هایی با سایز‌های متفاوت را پخت؛ یعنی فک دستگاه انعطاف‌پذیر است و قابلیت طراحی و پخت لاستیک‌های متعددی را دارد. از لحاظ وزنی و فضایی نیز این دستگاه مزیت دارد؛ فضای کمتری را اشغال می‌کند و وزن کمتری دارد. در «ایران‌تایر»، فکر می‌کنم حدود ۷۰ و چند دستگاه پخت وجود دارد که تعداد زیادی از آن‌ها ژاپنی و مکانیکی هستند، اما این دستگاه هیدرولیکی است و از نظر نوآوری، طراحی جدیدتری دارد و توانسته فضای کمتری را اشغال کند.
این‌ها از جمله نوآوری‌هایی بود که دانشگاه توانسته در این زمینه وارد شود و دستگاه را طراحی کند. نکته جالب این است که عضو هیئت‌علمی ما به‌صورت تمام‌وقت در داخل شرکت حضور دارد تا این خواسته آن‌ها را به نتیجه برساند و نهایی کند. این موضوع هم یک نمونه موفق است و هم می‌تواند تجربه و داستان موفقی باشد تا سایر اعضای هیئت‌علمی ما نیز از ارتباط با صنعت، حل مسائل و طراحی و پیاده‌سازی یک دستگاه در صنعت الگوبرداری کنند.
در خبر مربوط به همکاری دانشگاه آزاد اسلامی و «ایران‌تایر»، بر اجرای «طرح پویش» نیز تأکید شده بود. قرار است چند دانشجوی دانشگاه از طریق این همکاری وارد فرایند کارآموزی و اشتغال شوند؟
باتوجه‌به اینکه تعدادی از نیرو‌های «ایران‌تایر» در حال بازنشستگی هستند و این شرکت نیاز دارد نیرو‌های جوان‌تر را استخدام کند، قرار شد حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ دانشجو را در فرایندی که به آن علاقه‌مند هستند، وارد طرح پویش و کارآموزی کنیم. افرادی که علاقه‌مند باشند، چه از طرف دانشجو و چه از طرف شرکت، می‌توانند در نهایت به استخدام شرکت «ایران‌تایر» دربیایند.
درباره جلسه‌ای که با مجموعه «باسلام» داشتید هم توضیح دهید؟ مهم‌ترین موضوعاتی که در این جلسه دنبال شد چه بود؟
در خصوص تعامل با «باسلام»، چند موضوع را در حال پیگیری هستیم. یکی از آن‌ها «آزاد چهارسوق» است که موضوع کسب‌وکار‌های دانشجویی را دنبال می‌کند. ما در سامانه «آزاد چهارسوق»، با کمک دوستان در اصفهان، این موضوع را در دست راه‌اندازی داریم. البته این سامانه قبلاً راه‌اندازی شده بود، اما در حال به‌روزرسانی و غربالگری آن هستیم. قرار شد به‌صورت موازی، «آزاد چهارسوق» در «باسلام» نیز راه‌اندازی شود.
یک‌سری فعالیت‌های مشترک نیز بین دانشگاه و «باسلام» در حال پیگیری است؛ برای مثال در حوزه خرید سازمانی و همچنین موضوعات رفاهی همکاران. در این زمینه مذاکراتی صورت گرفته که ان‌شاءالله با جمع‌بندی معاونت توسعه مدیریت و منابع دانشگاه آزاد اسلامی، این موضوعات جلو خواهد رفت.
علاوه بر این، در خود «باسلام» نیز در حوزه‌هایی مانند فناوری اطلاعات و کدنویسی، به نیروی انسانی نیاز دارند و آموزش‌هایی ارائه می‌کنند تا نیرو‌ها در این حوزه‌ها مهارت پیدا کنند و بتوانند وارد فعالیت‌های کدنویسی و مرتبط با آن شوند. در این زمینه نیز صحبت کردیم که مانند طرح پویش، تعدادی از نیرو‌ها بتوانند وارد این مجموعه شوند و فعالیت‌ها را جلو ببرند.
به‌عنوان سؤال پایانی بفرمایید در جلسات بررسی بودجه که اواخر تیرماه و اوایل مردادماه برگزار شد، مهم‌ترین اولویت‌ها و تحولاتی که در حوزه فناوری مطرح شد چه بود؟
یکی از بحث‌های اصلی ما با استان‌ها، «مأموریت‌گرایی استانی» است. باتوجه‌به اینکه منابع استان‌ها محدود است، گفتیم هر استان یک یا دو مأموریت اصلی خودش را داشته باشد و انتخاب کند و همه واحد‌های استان بتوانند در راستای آن مأموریت فناورانه فعال شوند.
بنابراین، ان‌شاءالله در سال مالی جدید و در تفاهم‌ها و قرارداد‌هایی که معاونت ما با استان‌ها می‌بندد، اولین موضوع این است که مأموریت استان مشخص شود؛ یعنی مشخص شود که استان قرار است بیشترین فعالیت و تمرکز خودش را در کدام حوزه قرار دهد و تمام ظرفیت‌ها را به آن حوزه ببرد.
علاوه بر این، به استان‌ها گفتیم بعضی‌اوقات استان‌هایی که منابع درآمدی خوبی ندارند، می‌توانند با استان‌های دیگر همسو شوند و مثلاً چند استان با یکدیگر یک مأموریت را جلو ببرند؛ بنابراین، یکی از بحث‌ها این است که مأموریت‌گرایی استان‌ها مشخص خواهد شد. قرار است تا پایان شهریورماه، در همین قرارداد‌هایی که استان‌ها با هر کدام از معاونت‌ها خواهند بست و مشخص می‌کنند که در طول سال چه فعالیت‌هایی را جلو می‌برند، هم مأموریت‌ها مشخص باشد و هم اقدامات و فعالیت‌هایی که قرار است در راستای این مأموریت‌ها انجام دهند.
دیدگاه خود را بنویسید